داشتم با دختر کوچکم حرف می زدم. گفتم خدا به بنده هایش روزی می دهد . پس ما باید خوب باشیم، خدا را شکر کنیم، قرآن بخوانیم تا خدا به ما هم روزی بدهد. داشتم این حرفها را می زدم که با سوالی حرفم را برید . سوالی که تکانم داد : " مامان ، اگه قرآن بخونم ، خدا به من موز می ده؟ "
دستپاچه شدم . ترسیدم بگویم نه، بچه غصه بخورد. ترسیدم بگویم نه. اما در این محاصره جهنمی موز کجا بود؟ چرا باید امیدوارش می کردم وقتی که حتما امیدش نا امید می شد. فکر می کردم یک سال و نیم که محاصره ایم ، دیگر تمام این خوراکی ها را فراموش کرده است . گفتم : "آره . قرآن بخون . "
منبع : کتاب " پانصد صندلی خالی " ،روز نوشت های زنی در محاصره سه ساله الفوعه
انتشارات شهید کاظمی ، ص 23
موضوعات مرتبط: کتاب ، فرهنگی ، مذهبی ، برگزیده ای از کتابها
برچسب ها: قرآن کریم , محاصره , جنگ , زن
تاريخ : ۱۳۹۹/۰۱/۳۱ | 13:30 | نویسنده : |
.: Weblog Themes By Pichak :.